WYZWANIE
Głównym wyzwaniem była adaptacja istniejącego, starszego projektu domu do współczesnego sposobu życia, bez zatracenia jego oryginalnego charakteru i imponującej skali. Układ wymagał ponownego przemyślenia funkcji poszczególnych przestrzeni oraz stworzenia czytelnego podziału pomiędzy reprezentacyjną częścią wspólną a rozbudowaną strefą prywatną.
Szczególnej uwagi wymagał salon z sufitem przekraczającym cztery metry wysokości. Tak duża kubatura potrzebowała odpowiednich proporcji zabudowy, oświetlenia i wyposażenia, aby zachować monumentalność wnętrza, a jednocześnie nadać mu komfortowy, mieszkalny charakter. Istotnym elementem projektu było również wykorzystanie przestrzeni antresoli nad garażem i pralnią oraz nadanie jej pełnowartościowej funkcji użytkowej.
UKŁAD
Sercem domu jest wysoka na ponad cztery metry strefa dzienna, obejmująca salon, jadalnię i kuchnię. W centralnej części znajdują się klasyczne, dekoracyjne drzwi prowadzące do prywatnej części domu. Stanowią mocną oś kompozycyjną wnętrza i jednocześnie wyraźnie oddzielają dwie jego funkcje.
Strefa prywatna została zaprojektowana jako przestronny apartament właścicieli z sypialnią, garderobą oraz dużą łazienką z wolnostojącą wanną. Z kolei antresolę zlokalizowaną nad garażem i pralnią wykorzystano na dodatkową część domu, mieszczącą pokój dziecięcy, łazienkę oraz prywatną strefę fitness. Dzięki temu rozległa powierzchnia została uporządkowana w czytelne, powiązane ze sobą strefy o różnym stopniu prywatności.
KONCEPCJA
Koncepcja wnętrza opiera się na zestawieniu szlachetnych, mocno zdefiniowanych materiałów z klasycznymi detalami architektonicznymi. Bejcowana czeczota wprowadza głębię i niemal graficzny rysunek, a chłodna blacha nierdzewna stanowi dla niej współczesny kontrapunkt. Bazę tworzą trawertyn oraz dekoracyjny tynk o subtelnej strukturze, natomiast Calacatta Viola została wykorzystana jako wyrazisty kamienny akcent pojawiający się konsekwentnie w różnych częściach domu.
Klasyczne drzwi, profilowane opaski i gzymsy zestawiono z minimalistycznymi formami mebli, dużymi płaszczyznami forniru oraz elementami ze stali. Charakterystyczne materiały powtarzają się pomiędzy pomieszczeniami, dzięki czemu mimo dużej powierzchni i różnorodnych funkcji cały dom zachowuje jeden język projektowy. Efektem jest wnętrze eleganckie i wyraziste, ale pozbawione dosłownych odniesień do jednego konkretnego stylu.
